Park Katarzyński

Ten przewodnik po Parku Katarzyny w Sankt Petersburgu opowiada o brązowej mleczarce siedzącej nad rozbitym dzbanem, odlanej przez rzeźbiarza Pawła Sokołowa w 1816 roku na podstawie starej francuskiej bajki o dziewczynie imieniem Perrette i jej marzeniach o fortunie, jaką kupiłoby rozlane mleko. Czternaście lat później poeta Aleksander Puszkin napisał o niej wiersz, nazywając jej smutek dziwnie wiecznym. Jesienią 1941 roku, gdy niemieckie wojska zbliżały się do Carskiego Sioła, pracownicy muzeum zakopali ją w ziemi, by ukryć ją przed okupacją.