Carcassonne

Większość odwiedzających wchodzi tak jak średniowieczni kupcy – przez most zwodzony przy Porte Narbonnaise, masywnej wschodniej bramie o dwóch wieżach. W środku Rue Cros Mayrevieille wspina się między kamiennymi domami ku zamkowi; nosi imię miejscowego archiwisty, który wraz z Prosperem Mérimée walczył z rządowym nakazem z 1849 roku, by rozebrać mury jako zbędne. Trawiaste lices między murem wewnętrznym (przebudowanym około 1280 roku na galo-rzymskich fundamentach) a zewnętrznym (dodanym około 1320 roku) służyły niegdyś turniejom i stanowią najlepszą trasę na pierwsze spojrzenie na fortyfikacje.

Château Comtal zbudowali w XII wieku wicehrabiowie Trencavel, a królewskie garnizony przekształciły go później w twierdzę w twierdzy, z własną fosą, mostem zwodzonym i drewnianymi hurdycjami. Bilet obejmuje dwa dziedzińce, lapidarium z rzeźbionym kamieniem ocalonym z terenu oraz wstęp na chodnik na murach, skąd w pogodny dzień widać Pireneje. Z murów można wypatrzyć punkty orientacyjne, jak Tour du Tréseau, i zrozumieć, jak podwójny obwód działał jako maszyna obronna.

Na drugim końcu Cité, przy Porte d'Aude, bazylika Saint-Nazaire pełniła funkcję katedry do 1801 roku. Jej romańska nawa jest surowa i mroczna, po czym otwiera się na świetlisty gotycki chór w stylu rayonnant, którego witraże z XIII i XIV wieku należą do najpiękniejszych na południu Francji. Okoliczne uliczki są spokojniejsze niż główny trakt, a pobliskie Muzeum Inkwizycji przypomina mroczniejszą stronę XIII-wiecznego Kościoła swoją kolekcją narzędzi tortur.

Wyjdź przez Porte d'Aude, a ścieżka sprowadzi cię do Pont Vieux, XIV-wiecznego kamiennego mostu o dwunastu przęsłach, dziś wyłącznie pieszego, z którego rozciąga się klasyczny pocztówkowy widok na mury – i najlepszy punkt do oglądania fajerwerków 14 lipca. Po drugiej stronie Bastide Saint-Louis to miejsce, gdzie Carcassonne przestaje być zabytkiem, a staje się miastem. Jego proste ulice, wytyczone sznurem w latach 60. XIII wieku i odbudowane po tym, jak Czarny Książę spalił je w 1355 roku, zbiegają się na Place Carnot, otoczonym kawiarniami placu wokół XVIII-wiecznej Fontanny Neptuna, gdzie kilka poranków w tygodniu odbywa się targ. Gotycka katedra Saint-Michel, Musée des Beaux-Arts i kryte hale targowe Halles są o kilka minut spacerem.

Carcassonne to przystanek na Canal du Midi, XVII-wiecznej drodze wodnej łączącej Atlantyk z Morzem Śródziemnym, również wpisanej na listę UNESCO. Port znajduje się tuż przed dworcem kolejowym na górnym skraju Bastide; z Capitainerie można wyruszyć w dwugodzinny rejs przez śluzy w cieniu platanów albo po prostu przejść się ścieżką holowniczą. To łagodna przeciwwaga dla blanków na górze.

Z samochodem Carcassonne jest bazą wypadową do tak zwanych zamków katarów w departamencie Aude. Quatre Châteaux de Lastours, cztery zrujnowane twierdze na jednym grzbiecie w Montagne Noire, leżą około 25 minut na północ. Na południe, w stronę Pirenejów, Château de Peyrepertuse i Château de Quéribus czepiają się wapiennych skał, a Château de Montségur, gdzie w 1244 roku padła ostatnia twierdza katarów, to strome, lecz poruszające wejście. Średniowieczna wioska Minerve i opactwo w Lagrasse to łagodniejsze wycieczki.

Cité i Bastide dzieli 20 minut spaceru przez Pont Vieux, a w sezonie łączy je autobus wahadłowy. Pociągi docierają do Carcassonne z Tuluzy w niecałą godzinę, a z Paryża w około pięć z przesiadką w Narbonne; na małe lotnisko latają bezpośrednie rejsy Ryanaira. Parking przy Cité jest płatny i w lipcu i sierpniu zapełnia się wcześnie – przyjedź przed 10 albo po 17, gdy jednodniowi turyści wyjeżdżają, a uliczki pustoszeją.