Μαρίνα Manarola
Βραχώδης φυσικός όρμος όπου τα ψαρόβαρκα ξεκουράζονται σε πέτρινη ράμπα ανάμεσα σε απόκρημνους βράχους.
Αυτός ο οδηγός για τη μαρίνα της Μανάρολα στις Τσίνκουε Τέρρε επικεντρώνεται στις οκτώ Ιουλίου χίλια πεντακόσια σαράντα πέντε, όταν ο στόλος του κουρσάρου Ντραγκούτ, ενός επιδρομέα τόσο φοβερού όσο σχεδόν και ο Μπαρμπαρόσα, είχε ήδη χτυπήσει το Μοντερόσο και την Κορνίλια πιο πάνω στην ακτή. Η είδηση έτρεξε κατά μήκος των βράχων πιο γρήγορα από ό,τι μπορούσε να πλεύσει οποιαδήποτε γαλέρα, και βάρκες από το Ριομαντζόρε κωπηλάτησαν με όλη τους τη δύναμη γύρω από το ακρωτήριο προς αυτόν τον στενό όρμο, ορατό ακόμη σήμερα, με μια πέτρινη ράμπα μόλις αρκετά πλατιά ώστε να στρίψει μία βάρκα.
Οι ηχητικοί οδηγοί γράφονται και αφηγούνται από τεχνητή νοημοσύνη.