Krabi

Sercem wszystkiego jest Railay — półwysep tak odgrodzony klifami, że sprawia wrażenie wyspy; dostać się tu można wyłącznie łodzią longtail z Ao Nang lub Ao Nam Mao. Railay West to plaża zachodów słońca; Railay East kryje namorzyny i bary wspinaczy; a za cyplem leży plaża jaskini Phra Nang, gdzie kapliczka z drewnianymi darami czci ducha legendarnej księżniczki — jedna z tych opowieści, które audioprzewodnik snuje o wiele lepiej niż tablica informacyjna. Te same klify uczyniły z Railay słynny na cały świat cel wspinaczy, a nawet niewspinający się mogą wdrapać się na punkt widokowy East Railay, by objąć wzrokiem obie zatoki.

Ao Nang to wyluzowane centrum prowincji — długa nadmorska promenada z restauracjami, biurami wycieczek i kolejkami do łodzi, praktyczna baza wypadowa na wszystko inne.

Interior Krabi jest równie efektowny. W Wat Tham Suea, Świątyni Tygrysiej Jaskini, ponad 1200 stopni prowadzi do Buddy na szczycie wzgórza z widokiem 360 stopni na krasową równinę — pielgrzymka z prawdziwą nagrodą. W głębi lasu Thung Teao Szmaragdowy Basen jarzy się surrealistyczną błękitnozieloną barwą wśród drzew, zasilany ciepłymi źródłami mineralnymi.

Z przystani Krabi dzienne łodzie rozpływają się po najczęściej fotografowanych wodach Tajlandii: Ko Poda i pętla czterech wysp, zatopione laguny Ko Hong, spokojna Ko Lanta i archipelag Phi Phi — w tym zatoka Maya, rozsławiona przez kino i ponownie otwarta po latach przerwy, które pozwoliły odrodzić się rafom. Słuchanie historii każdej wyspy w drodze zmienia rejs w część zwiedzania.

Kiedy jechać: od listopada do kwietnia trwa pora sucha ze spokojnym morzem, idealnym na rejsy; zielone miesiące od maja do października przynoszą krótkie ulewy, mniejsze tłumy i lepsze ceny.