Jezioro Bled

Na Wyspę Bled można dotrzeć tylko łodzią, a tradycyjny sposób to pletna, płaskodenna drewniana łódź, którą na stojąco wiosłuje miejscowy pletnar – rzemiosło przekazywane od wieków w kilku bledzkich rodzinach. Większość wypływa z małej przystani w Mlinie na południowym brzegu. Po wylądowaniu 99 kamiennych stopni prowadzi do kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, XVII-wiecznej świątyni pielgrzymkowej z barokowym ołtarzem i wyblakłymi freskami. Miejscowa legenda głosi, że pierwszy dzwon zatonął podczas burzy na jeziorze, a papież przysłał zastępczy; zadzwoń trzy razy dzisiejszym dzwonem życzeń, a twoje życzenie ma się spełnić. Audioprzewodnik po wyspie opowiada o kościele, dzwonie i pielgrzymce, która wciąż odbywa się każdego 15 sierpnia.

Zamek Bled stoi na pionowej skale ponad 100 metrów nad północnym brzegiem i zwykle nazywany jest najstarszym zamkiem Słowenii, z pierwszą pisemną wzmianką z 1004 roku. Nagrodą za wspinaczkę (wybierz leśną ścieżkę znad jeziora zamiast drogi) jest widok z tarasu, w którym mieszczą się wyspa, jezioro i grzbiet Karawanek w tle. W środku znajdują się niewielkie muzeum historii jeziora, działająca drukarnia z replikami najstarszych słoweńskich druków oraz piwnica winna, gdzie można samodzielnie zabutelkować wino. Na dole, u stóp skały, zamkowe kąpielisko to klasyczne miejsce na letnią kąpiel z twierdzą nad głową.

Cztery kilometry na północ od miasteczka Soteska Vintgar to wąwóz o długości 1,6 km, wycięty przez rzekę Radovnę w triasowym wapieniu. Drewniana kładka przytwierdzona do skalnej ściany prowadzi wzdłuż wody obok bystrzy, rozlewisk o nieprawdopodobnie turkusowej barwie i wreszcie 16-metrowego wodospadu Šum na końcu. W sezonie wejścia są w przedziałach czasowych, więc zarezerwuj termin i wyrusz wcześnie; spokojniejszy powrót to leśna ścieżka przez wzgórze obok kaplicy św. Katarzyny, która sprowadza z powrotem do Bledu z zamkiem jako punktem orientacyjnym.

Na słynny widok na wyspę z góry trzeba zasłużyć pieszo. Z zachodniego krańca jeziora stroma 20-minutowa wspinaczka prowadzi na punkt widokowy Ojstrica, a dłuższe, bardziej wymagające podejście ciągnie się do Malej Osojnicy, skalnej półki, gdzie wędrowcy obłożyli ścieżkę kamieniami w kształcie serca. Wschód słońca to moment, po który przychodzą fotografowie, ale zachód z Osojnicy jest równie dobry, jeśli weźmiesz latarkę na drogę w dół. Na przeciwległym brzegu zalesione wzgórze Straža Bled ma wyciąg krzesełkowy na szczyt z widokiem na 360 stopni, dawną ścieżkę zdrowia Rikliego wśród drzew i tor saneczkowy z powrotem nad jezioro.

Żadna wizyta nie jest pełna bez kremšnity, bledzkiej kremówki: bloku waniliowego kremu budyniowego i bitej śmietany między płatami ciasta francuskiego, podawanego nad jeziorem od lat 50. Oryginał znajdziesz w Kavarnie Park na wschodniej promenadzie, gdzie taras patrzy wprost na wyspę. Brzeg wokół to stara dzielnica uzdrowiskowa stworzona przez Rikliego: Grand Hotel Toplice z basenem termalnym zasilanym ciepłym źródłem oraz Vila Bled, rezydencja nad jeziorem, która była letnią siedzibą Tity i do dziś przyjmuje gości. Audioprzewodniki po tych budynkach opowiadają, jak kuracja zimną wodą zamieniła wieś w europejski kurort.

Pół godziny jazdy na zachód jezioro Bohinj to dziksze rodzeństwo Bledu: większe, głębsze i niemal niezabudowane, otoczone Parkiem Narodowym Triglav. Kolejka linowa Vogel wynosi z jego brzegu na alpejskie łąki z widokiem na sam Triglav, a krótki spacer na końcu doliny prowadzi do wodospadu Savica, źródła Sawy Bohinjskiej. W drugą stronę średniowieczne miasteczko targowe Radovljica zachowuje nienaruszony stary rynek, Muzeum Pszczelarstwa z malowanymi deskami ulowymi oraz muzeum pierników Lectar, gdzie złocone serca wciąż wyrabia się ręcznie w piwnicy.

Bled jest na tyle mały, że obejdziesz się bez samochodu. Autobusy z Lublany jadą około 90 minut; pociągiem przesiądź się w Jesenicach na stację Bled Jezero na zachodnim brzegu jeziora. Wokół jeziora chodź pieszo, wypożycz rower lub łódź wiosłową, a na wyspę płyń pletną. Wąwóz Vintgar to płaskie 4 km rowerem lub letni autobus wahadłowy, a Bohinj i Radovljica leżą na regularnych lokalnych liniach autobusowych.