Dammam

Wszystko w Prowincji Wschodniej prowadzi do jednego odwiertu. Szyb nr 7, wywiercony na Kopule Dammamu po sześciu rozczarowujących próbach, natrafił na ropę w ilościach przemysłowych 3 marca 1938 roku na głębokości około 1440 metrów. Pompował przez 45 lat i dał ponad 32 miliony baryłek, zanim zamknięto go w 1982 roku, a w 1999 oficjalnie nazwano Studnią Dobrobytu. Stoi do dziś, obecnie jako pomnik obok kompleksu Aramco, a jego audioprzewodnik opowiada o geologach, którzy niemal się poddali.

Obok wznosi się Ithra, Centrum Kultury Światowej im. Króla Abdulaziza. Otwarte w grudniu 2016 roku i zaprojektowane przez norweską pracownię Snøhetta, jego skupisko kamiennych brył przypominających otoczaki zajmuje 80 000 metrów kwadratowych i mieści bibliotekę, muzeum, kino, teatr, Wielką Salę i Wieżę Wiedzy. Poświęć mu pół dnia. Na tym samym terenie znajduje się Energy Exhibit, interaktywne muzeum nauki Aramco, które wyjaśnia, co naprawdę dzieje się między szybem a dystrybutorem paliwa.

Aglomerację definiują jej nabrzeża, a każde ma inny nastrój. Bulwar Dammamu jest lokalny i niespieszny. Bulwar Chobaru, kilka minut jazdy na południe, jest ruchliwszy i bardziej wymuskany, obstawiony restauracjami i centrami handlowymi, a nad nim góruje Wieża Ciśnień w Chobarze, punkt orientacyjny definiujący panoramę od lat 80. Jedź dalej na północ, a Północny Bulwar Al-Chubaru otworzy się na spokojniejszy odcinek plaż i piknikowych trawników, najpiękniejszy w chłodniejszych miesiącach, gdy rodziny rozkładają się tu na cały wieczór.

Około trzydziestu minut na północ od Dammamu trzy groble prowadzą z Al-Katif na wyspę Tarut, jedno z najstarszych nieprzerwanie zamieszkanych miejsc nad Zatoką. Osadnictwo sięga tu ponad 5000 lat wstecz, a wyspa była ośrodkiem cywilizacji Dilmun, handlującej między Mezopotamią a Indusem. Na wzgórzu pośrodku starego miasta stoi zamek Tarut, fort wzniesiony przez Portugalczyków w latach 1515–1521 na starszych fundamentach Ujunidów, które same powstały na antycznych ruinach. Wąskie uliczki wokół niego i płytkie wody Zatoki Tarut, wciąż poławiane przez rybaków, są przeciwwagą dla nowoczesności Zahranu: takie było wybrzeże przed ropą.

Na południe od Chobaru wybrzeże zakręca w Half Moon Bay, półksiężyc spokojnej, płytkiej wody, ulubioną plażę Prowincji Wschodniej. Długie odcinki mielizn po kolana odpowiadają dzieciom, a głębsza woda przyciąga kitesurferów, nurków i żeglarzy. Zostań na zachód słońca. Bliżej miasta tę samą rolę w mniejszej skali pełni plaża Azizia, a wyspa Marjan, sztuczny wysepka u wybrzeża Bulwaru Dammamu, to popularne miejsce na spacer nad wodą.

Z Chobaru grobla Króla Fahda biegnie 25 kilometrów mostów i nasypów przez Zatokę Bahrajńską do Al-Dżasry w Bahrajnie. Otwarta w listopadzie 1986 roku kosztem około 800 milionów dolarów, jest zarazem pomnikiem inżynierii i weekendowym rytuałem tysięcy rodzin. W połowie drogi Wyspa Paszportowa mieści przejście graniczne, dwa meczety i parę 65-metrowych wież-restauracji z widokiem na oba brzegi.

Na dni pomiędzy jest Park Króla Fahda, zwany też Life Park, jeden z największych parków w królestwie, z jeziorami, fontannami, stanowiskami do grillowania, skateparkiem i karuzelami. Wioska Dziedzictwa na nabrzeżu Dammamu to pięciokondygnacyjna rekonstrukcja tradycyjnej architektury wypełniona zabytkowymi samochodami, rękopisami, biżuterią i bronią, z restauracją i studiem kostiumów. W Chobarze Scitech, Centrum Nauki i Technologii im. Księcia Sultana, łączy siedem sal wystawowych z kopułą IMAX i obserwatorium astronomicznym.

Dammam, Chobar i Zahran przechodzą jeden w drugi, ale odległości są duże, a letni upał poważny, więc licz na taksówki lub wynajęty samochód, a spacery zostaw na bulwary po zmroku. Międzynarodowy Port Lotniczy Króla Fahda leży daleko na północ od miasta, a pociąg z Rijadu przyjeżdża na dworzec w Dammamie. Zima, od listopada do marca, to sezon na przebywanie na zewnątrz.