Queenstown

Wszystko w Queenstown rozchodzi się od nabrzeża. Steamer Wharf to przystań, przy której TSS Earnslaw cumuje od swojego dziewiczego rejsu w październiku 1912 roku — „Dama Jeziora”, wciąż ręcznie opalana węglem i ostatni komercyjny parowiec pasażerski tego typu na półkuli południowej. 45-minutowa przeprawa do farmy Walter Peak High Country Farm to klasyczny sposób na zobaczenie jeziora, a audioprzewodnik o statku opowiada historię maszynowni, gdy patrzycie na pracę palaczy. Z powrotem na brzegu Gardens są dziesięć minut spaceru wokół zatoki.

Kolejka gondolowa Skyline wspina się po zboczu Ben Lomond prosto z centrum miasta na taras nad Bob's Peak, skąd całe jezioro, Remarkables i Coronet Peak widać jednym spojrzeniem. Większość gości zjeżdża na górze Skyline Luge; sprawniejsi idą dalej, bo górna stacja to także początek szlaku Ben Lomond Track, całodniowej wspinaczki do jednej z najpiękniejszych panoram Wyspy Południowej. Jeśli wolicie zasłużyć na widok pieszo, szlak Tiki Trail wije się zakosami w górę przez sosny.

Reputacja Queenstown jako stolicy adrenaliny zaczęła się na zabytkowym moście wiszącym nad rzeką Kawarau. AJ Hackett Kawarau Bungy Centre prowadzi tu pierwsze na świecie komercyjne skoki na bungee od 1988 roku — 43-metrowy lot w dół, na życzenie z zanurzeniem w rzece. Shotover Jet robi na wodzie to, co most w powietrzu: łodzie odrzutowe mkną na wyciągnięcie ręki od ścian kanionu rzeki Shotover, a Nevis Bungy, Swing & Catapult podnosi całą ideę o poziom wyżej nad znacznie głębszym wąwozem. Tutejsze audioprzewodniki opowiadają równie dużo o rzekach gorączki złota, co o atrakcjach.

Dwadzieścia minut na wschód Arrowtown to gorączka złota w Otago zachowana w miniaturze. Jack Tewa znalazł złoto w rzece Arrow w sierpniu 1862 roku i w ciągu kilku miesięcy obozowało tu 800 poszukiwaczy; w szczycie okręg liczył ponad 7 000 osób. Historyczna osada chińska w Arrowtown nad potokiem Bush Creek zachowuje odrestaurowane chaty i sklep Ah Luma — pamiątkę po chińskich górnikach, którzy przybyli w latach 70. XIX wieku, by na nowo przerabiać porzucone działki. To ciche, poruszające miejsce, które audioprzewodnik traktuje z należytą uwagą. Lakes District Museum & Gallery przy głównej ulicy opowiada szerszą historię, a w kwietniu aleja starych drzew znów złoci całe miasteczko.

Droga przez wąwóz Kawarau z Queenstown prowadzi przez Gibbston — „dolinę winorośli” i bramę do Central Otago, najdalej na południe wysuniętego regionu winiarskiego świata i najszybciej rosnącego w Nowej Zelandii. Gibbston Valley Winery & Restaurant ma piwnicę wykutą w łupkowym zboczu, Chard Farm stoi na końcu słynnej wąskiej drogi nad urwiskiem, a Amisfield Restaurant & Cellar Door nad jeziorem Hayes to lunch, dla którego przyjeżdża się do regionu. Bohaterem jest pinot noir, a audioprzewodniki wyjaśniają, dlaczego ta zimna, sucha, wysoko położona dolina robi go tak dobrze.

Droga wzdłuż zachodniego brzegu jeziora do Glenorchy to czterdzieści pięć minut najpiękniejszych jeziornych krajobrazów w kraju, kończących się przy czerwonej szopie na przystani i dolinie rzeki Dart, która zagrała Isengard i Lothlórien. Za pasmem Crown Range jezioro Wānaka to spokojniejsze rodzeństwo Queenstown, z fotografowaną bez końca samotną wierzbą w wodzie. A Milford Sound / Piopiotahi w Parku Narodowym Fiordland to ten wielki cel — długi dzień autokarem lub krótki lot, z górą Mitre Peak wyrastającą na 1 692 metry prosto z morza. Pobierzcie audioprzewodniki przed wyjazdem; w fiordzie nie ma zasięgu.

Centrum jest zwarte i łatwe do przejścia pieszo; kolejka, nabrzeże i Gardens dzieli od siebie nie więcej niż piętnaście minut spaceru. Do wąwozu, winnic, Arrowtown i wszystkiego dalej potrzebny jest samochód lub autokar wycieczkowy. Queenstown sprawdza się o każdej porze roku: latem bywa około 30 °C i długie wieczory nad jeziorem; jesień przynosi barwy Arrowtown; od końca czerwca cztery ośrodki narciarskie — Coronet Peak, The Remarkables, Cardrona i Treble Cone — zamieniają je w zimowy kurort Nowej Zelandii, z nocną jazdą przy sztucznym świetle na Coronet Peak.