Johor Bahru

Sułtan Abu Bakar, wspominany jako ojciec nowoczesnego Johoru, przeniósł tu stolicę swojego ojca i w 1862 roku nadał miastu nazwę „Nowy Johor”. Jego Istana Besar, Wielki Pałac z 1866 roku, stoi w ogrodach nad wodą z niebieskim dachem i wielką kopułą i mieści Królewskie Muzeum Abu Bakara z rodowymi pamiątkami; to także sala, w której w 1946 roku założono UMNO, dominującą partię polityczną Malezji. Krótki spacer wzdłuż grzbietu wzgórza prowadzi do Gmachu Sułtana Ibrahima, sekretariatu stanowego z 1940 roku, którego wieża przez dziesięciolecia górowała nad panoramą, i do Królewskiego Mauzoleum Mahmoodiah, gdzie pochowani są sułtani. Razem tworzą zwarty obwód królewskiego Johoru, a każde z tych miejsc ma audioprzewodnik, który dopowiada panowanie, do którego należy.

Poniżej pałacu leży najstarsza część miasta, zasiedlona przez teochewskich imigrantów, którzy uprawiali pieprz i gambir, na których sułtan zbił fortunę. Szlak dziedzictwa Laluan Kebudayaan Tan Hiok Nee biegnie ulicami nazwanymi na cześć chińskiego przywódcy współpracującego z Abu Bakarem, obok antykwariatów, stuletnich piekarni i kawiarni w shophouse'ach, które wciąż wyglądają jak w 1900 roku. Zacznijcie od Muzeum Dziedzictwa Chińskiego Johor Bahru, które tłumaczy, jak pięć grup dialektalnych zaczęło dzielić jedno miasto, a potem przejdźcie do Starożytnej Świątyni Johor przy Jalan Trus. Założona w latach 70. XIX wieku na ziemi podarowanej przez sułtana, to czerwono-biała świątynia taoistyczna wciśnięta między wieżowce, dom pięciu bóstw, które co roku objeżdżają miasto podczas parady Chingay – czterodniowego święta w pierwszym miesiącu księżycowym, przyciągającego setki tysięcy ludzi.

Wyznania Johor Bahru sąsiadują ze sobą blisko. Szklana Świątynia Arulmigu Sri Rajakaliamman to hinduistyczne sanktuarium pokryte wewnątrz i na zewnątrz setkami tysięcy kawałków szkła, często opisywane jako pierwsza szklana świątynia na świecie, najbardziej intensywne podczas Thaipusam. Kilka ulic dalej Kościół Niepokalanego Poczęcia, zbudowany w 1883 roku z jedną kolonialną wieżą, co stycznia obchodzi Święto Plonów wywodzące się z tamilskiego święta Pongal – przypomnienie, jak mieszana zawsze była ta wspólnota.

JB je późno i na dworze. Po zmroku pchli targ Pasar Karat wypełnia ulice za dzielnicą zabytkową używanymi ubraniami, winylami i ulicznym jedzeniem; rozkręca się dopiero po ósmej. Po wodę ruszcie na zachód do Parku Danga nad zatoką, wieczornej promenady miasta, albo dalej do Parku Mariny Puteri Harbour, gdzie jachty i nadbrzeżne restauracje dzielnicy Iskandar spoglądają przez cieśninę na Singapur. Po drodze zamówcie laksę Johor: legenda głosi, że sułtan po podróży do Włoch zamienił makaron ryżowy na spaghetti.

Johor Bahru to miasto rodzinnych wyjazdów Azji Południowo-Wschodniej. LEGOLAND Malaysia, otwarty w 2012 roku jako pierwszy w Azji, ma około czterdziestu atrakcji, a obok park wodny i akwarium. Bliżej starego miasta Zoo Johor istnieje od 1928 roku i było kiedyś prywatną menażerią sułtana – to jeden z najstarszych ogrodów zoologicznych w Malezji.

Stan wokół JB wart jest całego dnia. Park Narodowy Johor Tanjung Piai to najbardziej na południe wysunięty punkt kontynentalnej Azji, drewniana kładka przez namorzyny tam, gdzie spotykają się Cieśnina Malakka i Cieśnina Johor. Nieopodal Park Narodowy Johor Pulau Kukup chroni bezludną namorzynową wyspę, na którą płynie się łodzią z palowej wioski Kukup, a na północnym wschodzie wodospady Air Terjun Kota Tinggi to klasyczna weekendowa kąpiel.

Grobla Johor–Singapur, ukończona w 1923 roku, wysadzona przez wycofujących się Brytyjczyków w styczniu 1942 roku i naprawiona przez Japończyków w ciągu miesiąca, jest dziś najbardziej ruchliwym lądowym przejściem granicznym na świecie. Piesza odprawa na JB Sentral zostawia was kilka minut od dzielnicy zabytkowej, najlepszego miejsca, by zacząć słuchać.