Kagurazaka

Ten przewodnik po Kagurazace w Tokio zaczyna się od przezwiska, jakie mieszkańcy nadali jednej z jej bocznych uliczek, Kakurenbo Yokocho, „uliczka zabawy w chowanego“, za to, jak szybko jej wąskie brukowane zakręty pochłaniają cię z pola widzenia. Od tego momentu śledzi życie tego wzgórza jako dzielnicy gejsz z okresu Edo, jego wachlarzowato ułożone brukowane uliczki zbudowane tak, by rąbki kimon nie ciągnęły się po błocie, przez pożary 1923 i 1945 roku, które przetrwało, aż po francuskie szkoły i bistra, które później wyrosły obok jego ryotei.