Palazzo Mannajuolo
Secesyjna kamienica ze spiralnymi, eliptycznymi marmurowymi schodami nad sklepami na parterze.
Lokalizacja
O tym audioprzewodniku
Ten przewodnik po Palazzo Mannajuolo w Neapolu zaczyna się od dziewięciodniowej rezerwacji w noc wigilijną 1931 roku, gdy Eduardo De Filippo przywiózł do tutejszego teatru na parterze nową sztukę o zrzędliwym ojcu i szopce bożonarodzeniowej. Cofa się do inżyniera Giuseppe Mannajuolo i architekta Giulia Ulissego Araty, którzy wznieśli budynek w latach 1909-1911, używając taniego i szybkiego żelbetu zamiast ciosanego kamienia. Oszczędności sfinansowały eliptyczne schody z marmuru i kutego żelaza, które wciąż wiją się w górę od wejścia, mijając sklepy piętrzące się na dwóch poziomach wzdłuż ulicy.
Ten audioprzewodnik powstał z wykorzystaniem AI.
Podobne miejsca
Palazzo Sanfelice
Barokowy pałac zbudowany przez własnego architekta jako wizytówka, z podwójnymi schodami rozchodzącymi się przeciwnymi spiralami.
Palazzo dello Spagnolo
Barokowe podwójne schody spiralnie okrążające otwarty ośmioboczny dziedziniec, zwane skrzydłami jastrzębia.
Palazzo Zevallos Stigliano
Barokowy pałac zamieniony w salę bankową ze szklanym dachem, dziś dom ostatniego obrazu Caravaggia.
Galeria Umberta I
Dziewiętnastowieczna pasaż handlowy pod szklaną kopułą, niegdyś wojenne schronienie dla czyścibutów obsługujących wojska alianckie.
Augusteo
Placyk stacji kolejki linowej wykrojony z pałacu, otoczony kawiarniami obok teatru z lat dwudziestych.
Galeria Księcia Neapolu
Asymetryczna pasaż ze szklanym dachem i geometryczną posadzką, łączący akademię sztuk pięknych z wielkim muzeum.