York

Mury miejskie Yorku ciągną się 2,11 mili (3,4 km), to najdłuższy pierścień murów miejskich w Anglii, a większość z nich to podwyższony chodnik, którym można iść we własnym tempie. Cztery główne bramy, zwane „bars”, mają każda swój charakter. Bootham Bar, najbliżej katedry, zachowała fragmenty murów z XI wieku. Monk Bar jest najwyższa i najbardziej okazała: czterokondygnacyjna brama z początku XIV wieku, której brona wciąż działa. Walmgate Bar ma jedyny zachowany w Anglii barbakan przy bramie miejskiej, z elżbietańskim domem nadbudowanym nad przejazdem. Micklegate Bar była ceremonialnym wjazdem dla monarchów przybywających z południa i miejscem, gdzie wystawiano głowy zdrajców. Audioprzewodniki do każdej bramy opowiadają te historie, gdy przez nią przechodzisz.

Shambles to ulica, którą fotografują wszyscy, i słusznie. Jej domy o konstrukcji szachulcowej, wiele z lat 1350–1475, pochylają się nad zaułkiem tak bardzo, że górne piętra niemal się stykają. Nazwa pochodzi od staroangielskiego słowa oznaczającego stragan rzeźnika; w 1426 roku zapisano ją jako Great Flesh Shambles, a zacienione położenie utrzymywało mięso w świeżości, podczas gdy odpadki spływały rynsztokami. Ostatni rzeźnicy zamknęli sklepy na początku XX wieku, ale na niektórych fasadach wciąż wiszą haki na mięso. Kapliczka przy ulicy upamiętnia Margaret Clitherow, żonę rzeźnika, która poniosła śmierć męczeńską za ukrywanie katolickich księży. Za nią Shambles Market wypełnia przestrzeń znaną niegdyś jako Newgate Market, a pobliska Stonegate prowadzi tą samą średniowieczną linią obok starych szyldów i ukrytych dziedzińców ku katedrze.

Kopnij kilka metrów pod Coppergate, a trafisz do Jorviku, miasta wikingów; JORVIK Viking Centre zbudowano na miejscu wykopalisk i odtwarza ulice X wieku, łącznie z zapachami. Nieco na południe Clifford's Tower wznosi się na kopcu usypanym przez ludzi Wilhelma Zdobywcy w 1068 roku. W 1190 roku stojąca tu drewniana wieża stała się sceną jednego z najmroczniejszych epizodów angielskiego średniowiecza, gdy około 150 Żydów z Yorku wolało zginąć, niż poddać się tłumowi. Henryk III odbudował ją w kamieniu między 1245 a 1272 rokiem na nietypowym czterolistnym planie, a wybuch w dzień św. Jerzego 1684 roku strawił wnętrze, pozostawiając mury. Od 2022 roku nowy taras na dachu otwiera widok na całe miasto. Obok York Castle Museum zajmuje dawne budynki więzienia zamkowego i opowiada codzienną stronę dziejów miasta.

Najcichszy zakątek starego miasta to Museum Gardens nad Ouse, gdzie na trawnikach stoją ruiny opactwa St Mary's, niegdyś jednego z wielkich domów benedyktyńskich północy. Znajdziesz tu także Multangular Tower, najlepiej zachowaną rzymską budowlę w Yorku, dobudowaną do narożnika twierdzy około 310–320 roku, w której wciąż widać drobny rzymski mur pod większymi średniowiecznymi blokami. Yorkshire Museum na tym samym terenie przechowuje rzymskie, wikińskie i średniowieczne znaleziska, które wyjaśniają, po czym właśnie chodziłeś.

George Hudson sprowadził kolej do Yorku w 1839 roku, a około 1900 roku pociągi i słodycze były dwiema wielkimi gałęziami przemysłu miasta. National Railway Museum, otwarte w 1975 roku tuż za dworcem, jest największe tego rodzaju na świecie, ze słynnymi lokomotywami ustawionymi pod jednym dachem. Rowntree's, założona przez Henry'ego Isaaca Rowntree w 1862 roku, dała światu Kit Kata, a Terry's była drugim wielkim czekoladowym pracodawcą miasta; York's Chocolate Story opowiada, jak kwakierscy sklepikarze uczynili York stolicą słodyczy. Dla najsłynniejszego popołudniowego rytuału miasta stań w kolejce do Bettys Café Tea Rooms przy St Helen's Square.

Historyczne centrum Yorku leży wewnątrz murów i niemal w całości da się je przejść pieszo; dworzec jest dziesięć minut spacerem od katedry przez most Lendal. Bezpośrednie pociągi łączą York z Londynem i Edynburgiem, co czyni go wygodnym przystankiem między dwiema stolicami. Przeznacz na miasto dwa dni, a trzeci na Castle Howard lub opactwo Fountains w okolicy.