Cannes

Na zachodnim krańcu Croisette stoi Pałac Festiwalowy i Kongresowy, betonowy bunkier, który każdej wiosny na dwanaście dni staje się centrum filmowego wszechświata. Poza festiwalem możesz sam wejść po słynnych schodach, a audioprzewodnik opowie, kto wchodził po nich przed tobą. Tuż obok, na Esplanade Pompidou, Chemin des Etoiles przechowuje odciski dłoni ponad trzystu aktorów i reżyserów wciśnięte w chodnik. Dalej wzdłuż bulwaru Regent Carlton Cannes to pałacowy hotel z epoki Belle Époque, którego bliźniacze kopuły są najczęściej fotografowaną fasadą Riwiery i tłem hitchcockowskiego filmu Złodziej w hotelu.

Nad starym portem wznosi się Le Suquet, najstarsza dzielnica Cannes na Mont Chevalier, plątanina stromych brukowanych uliczek, ukwieconych balkonów i małych placyków. Na szczycie Musée des explorations du monde zajmuje dawny zamek mnichów z Lérins i kaplicę Sainte-Anne, z kolekcjami z Himalajów, Arktyki i Oceanii oraz wieżą strażniczą, do której prowadzi 109 nierównych średniowiecznych stopni; nagrodą jest cała zatoka rozpostarta w dole. Obok kościół Notre-Dame d'Espérance, wzniesiony między XVI a XVII wiekiem, jest parafią starego miasta i sceną letnich koncertów na swoim dziedzińcu.

U stóp Suquet kryta hala targowa Forville to miejsce, gdzie Cannes naprawdę robi zakupy: otwarta co rano oprócz poniedziałków, słynie z socca, panisses i ryb wyładowanych kilkaset metrów dalej. Stamtąd deptak Rue Meynadier biegnie w stronę centrum, wśród sklepów z serami, cukierni i małych butików w cenach, których Croisette by nie rozpoznała. Zakończ w IGY Vieux-Port de Cannes, gdzie tradycyjne łodzie rybackie pointu dzielą wodę z superjachtami, a promy odpływają na wyspy.

Wyspy Leryńskie to najspokojniejszy piętnastominutowy rejs na Riwierze. Île Sainte-Marguerite, większa z wysp, to zalesiony rezerwat eukaliptusów i sosen alepskich otaczający Fort Royal, gdzie Człowiek w Żelaznej Masce spędził jedenaście lat w celi, do której wciąż można wejść; audioprzewodnik rozważa teorie o tym, kim naprawdę był. U jej północnego brzegu leży podwodne muzeum sześciu rzeźb Jasona deCairesa Taylora, które można bezpłatnie zwiedzić z rurką do nurkowania. Mniejsza Île Saint-Honorat jest domem mnichów niemal nieprzerwanie od około 410 roku, a cystersi z opactwa Lérins wciąż uprawiają ośmiohektarową winnicę, wytwarzają miód i ziołowy likier Lérina oraz otwierają swój kościół dla zwiedzających.

Cannes to dobra baza na jednodniowe wycieczki. Dwadzieścia minut w głąb lądu Grasse jest od XVIII wieku perfumeryjną stolicą świata, a Międzynarodowe Muzeum Perfumiarstwa śledzi cztery tysiące lat historii zapachów, zanim odwiedzisz działające fabryki. Wioska Mougins na wzgórzu między nimi była domem Picassa w jego ostatnich latach. Na zachodzie czerwony porfirowy masyw Esterel opada do morza wzdłuż Corniche d'Or, jednej z najbardziej widowiskowych nadmorskich dróg Francji.

Lotnisko Nicea-Lazurowe Wybrzeże leży około 24 km na wschód; bezpośrednie pociągi i autobusy dojeżdżają do dworca w Cannes, położonego kilka przecznic od Croisette. Centrum jest płaskie i łatwe do przejścia pieszo; tylko Suquet wymaga podejścia. Promy na Sainte-Marguerite odpływają z Vieux-Port, a jedyne łodzie na Saint-Honorat, prowadzone przez mnichów, z pomostu Albert-Edouard obok Pałacu. Unikaj dwóch festiwalowych tygodni w maju, chyba że przyjeżdżasz właśnie na festiwal; czerwiec i wrzesień dają najlepszą równowagę ciepła i przestrzeni.