Muzeum Akwitanii

Ten przewodnik po Musée d'Aquitaine w Bordeaux zaczyna się od zdania z Kandyda Woltera o cenie zapłaconej za cukier i śledzi, czym ta cena naprawdę była w tym mieście: pod koniec osiemnastego wieku Bordeaux przerabiało większość surowego cukru wjeżdżającego do Francji, uprawianego przez zniewolonych Afrykanów na Antylach i przewożonego wprost w górę Garonny. Przewodnik podąża za tym cukrem aż do canelé sprzedawanych dziś na rogach miasta oraz do sal na piętrze, gdzie razem stoją model statku niewolniczego, muszle kauri, którymi kiedyś płacono za ludzi, oraz portret kupca. Portret przedstawia mężczyznę na tyle bogatego, by być noszonym po tych ulicach we własnym lektyce.