Casa de la Memoria, Centrum Kultury Flamenco

Ten przewodnik po Casa de la Memoria w Sewilli śledzi decyzję, którą w 1999 roku podjęło dwoje sewilskich menedżerów kultury: sprzedawać wyłącznie sam spektakl, bez baru, bez kolacji i bez nagłośnienia, przyjmując zaledwie osiemdziesięciu do dziewięćdziesięciu widzów, na tyle blisko, by usłyszeć oddech tancerza. Śledzi finansowe ryzyko tej decyzji wobec typowego sewilskiego modelu tablao z kolacją oraz przeprowadzkę lokalu z dzielnicy Santa Cruz do piętnastowiecznego budynku, który niegdyś służył sąsiedniemu Pałacowi Hrabiny Lebriji.