Memoriał Maarjamäe

Ten przewodnik po memoriale Maarjamäe w Tallinnie zaczyna się pytaniem o to, jak mierzy się żal, gdy stoisz przed czarną ścianą usianą dwunastoma tysiącami odlanych z brązu pszczół. Śledzi estoński Memoriał Ofiar Komunizmu, otwarty w dwa tysiące osiemnastym roku, cofając się przez sowiecką okupację od tysiąc dziewięćset czterdziestego do tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego pierwszego roku, gdy ponad siedemdziesiąt pięć tysięcy ludzi zostało tu zabitych, uwięzionych lub deportowanych, a rodziny załadowano do towarowych pociągów w ciągu jednego tygodnia tysiąc dziewięćset czterdziestego dziewiątego roku. Usłyszysz, dlaczego niektóre nazwiska widnieją wyryte na ścianie, podczas gdy tysiące innych wspomina się tylko zbiorowo. Nieopodal stoi starszy sowiecki obelisk z tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego roku, niegdyś oświetlany wiecznym płomieniem, który od tamtej pory usunięto.