Norymberga to miasto, które nosi w sobie dwie historie naraz. Przez stulecia była nieoficjalną stolicą Świętego Cesarstwa Rzymskiego: po raz pierwszy wzmiankowana w 1050 roku jako siedziba cesarskiego zamku, stała się wolnym miastem Rzeszy, gościła sejmy Rzeszy od 1211 do 1543 roku i przez ponad trzysta lat przechowywała insygnia cesarskie. Potem, w XX wieku, naziści wybrali tę samą cesarską scenerię na swoje zjazdy, alianckie bombowce 2 stycznia 1945 roku w ciągu jednej godziny zrównały z ziemią około osiemdziesięciu procent średniowiecznego centrum, a alianci wrócili, by w Pałacu Sprawiedliwości sądzić zbrodniarzy wojennych. Przejdź dziś jej piaskowcowymi uliczkami, a obie historie wciąż tkwią w murach.
Właśnie dlatego Norymberga tak dobrze nadaje się do zwiedzania z audioprzewodnikami na własną rękę. Odbudowane szachulcowe Stare Miasto nad Pegnitz wygląda spokojnie, lecz niemal każdy zakątek skrywa historię, której fasada sama nie opowie, a każdy z poniższych zabytków ma audioprzewodnik, który ją dopowiada, gdy stoisz przed nim.
Zacznij od Zamku Cesarskiego
Kaiserburg stoi na piaskowcowym grzbiecie nad północną częścią Starego Miasta i jest naturalnym punktem startu. Tu zatrzymywali się cesarze przyjeżdżający do Norymbergi, a po tym, jak w 1945 roku legł w gruzach, odbudowano go w przedwojennym kształcie. Z murów obronnych widać całą panoramę: czerwone dachy schodzące ku rzece i bliźniacze wieże dwóch wielkich kościołów miasta. Tuż pod murami zamku niewielki Burggarten to spokojne miejsce na chwilę wytchnienia przed zejściem w uliczki.
Zakątek Dürera pod zamkiem
Stromy plac Tiergärtnertorplatz, otoczony szachulcowymi domami i średniowieczną wieżą bramną, to miejsce, gdzie w letnie wieczory zbierają się mieszkańcy. Na jego skraju stoi Dom Albrechta Dürera, czteropiętrowy dom szachulcowy z 1420 roku, w którym malarz mieszkał i pracował od 1509 roku aż do śmierci w 1528. Muzeum działa tu od 1871 roku, a audioprzewodnik wyjaśnia, dlaczego renesansowy artysta tej miary co Dürer wolał zostać w Norymberdze zamiast w Wenecji czy Antwerpii.
Hauptmarkt i dwa wielkie kościoły
W dole wzgórza Hauptmarkt to serce Starego Miasta: przez większość roku codzienny targ, a w adwencie dom najsłynniejszego w Niemczech jarmarku Christkindlesmarkt. Jego gwiazdą jest Schöner Brunnen, dziewiętnastometrowa gotycka iglica fontanny z końca XIV wieku, oblepiona czterdziestoma malowanymi figurami, które układają się w średniowieczny obraz świata – od filozofów i proroków po samego cesarza. Ta na placu to stuletnia kopia; oryginał znajduje się w Germanisches Nationalmuseum. Znajdź w ogrodzeniu złoty pierścień bez spojenia, obróć go i pomyśl życzenie. Po drugiej stronie placu Frauenkirche, wzniesiony dla cesarza Karola IV, codziennie w południe uruchamia figury swojego mechanicznego zegara.
Miasto wyrosło wokół dwóch kościołów parafialnych po obu stronach rzeki. Kościół św. Sebalda, rozpoczęty w 1237 roku po stronie zamku, rozbudowano, by pomieścić pielgrzymów odwiedzających grób świętego. Kościół św. Wawrzyńca na południowym brzegu budowano od 1250 do 1477 roku, a w 1525 stał się jednym z pierwszych kościołów w Niemczech, które przeszły na luteranizm – zachował jednak swoje skarby, w tym strzeliste kamienne sakramentarium Adama Krafta z 1493 roku, podtrzymywane przez postać będącą autoportretem samego rzeźbiarza.
Rynek Główny (Hauptmarkt)
Krzywy średniowieczny plac targowy wytyczony na miejscu zburzonej dzielnicy, naprzeciw gotyckiego kościoła.
Piękna Studnia
Gotycka fontanna w kształcie iglicy z czterdziestoma malowanymi figurami i kutą kratą z pierścieniem życzeń.
Kościół Najświętszej Marii Panny (Frauenkirche)
Gotycki kościół z XIV wieku z balkonem ceremonialnym i południowym zegarem z krążącymi elektorami.
Kościół św. Sebalda
Gotycki kościół halowy z brązowym grobowcem świętego, odlanym przez mistrza ludwisarza i jego pięciu synów.
Kościół św. Wawrzyńca
Strzelisty gotycki kościół halowy z dwiema wieżami, kamiennym sakramentarium i rzeźbionym Zwiastowaniem nad chórem.
Wzdłuż Pegnitz
Rzeka wije się przez sam środek Starego Miasta, a jej brzegi to najczęściej fotografowana część miasta. Weißgerbergasse, dawna uliczka garbarzy, to najlepiej zachowany ciąg domów szachulcowych w Norymberdze. Nieco w dół rzeki kryta drewniana kładka Henkersteg prowadziła do wieży kata – to dokładnie taka historia, dla jakiej stworzono audioprzewodniki. Długi, arkadowy Heilig-Geist-Spital, średniowieczna fundacja szpitalna rozpięta na łukach nad wodą, to pocztówkowy widok z Museumsbrücke.
Weißgerbergasse
Brukowana uliczka z odnowionymi domami o konstrukcji szachulcowej, niegdyś siedziba średniowiecznych białoskórników.
Most Kata (Henkersteg)
Kryta drewniana kładka nad rzeką, niegdyś samotna droga kata do miasta.
Szpital Świętego Ducha
Średniowieczny szpital nad rzeką z arkadowym dziedzińcem, na którym stoi kamienne Ukrzyżowanie Adama Krafta.
Tereny zjazdów i sala 600
Na południowy wschód od centrum, wokół jeziora Dutzendteich, ogromne place defiladowe Alberta Speera nigdy nie zostały ukończone. Centrum Dokumentacji Terenów Zjazdów NSDAP zajmuje narożnik Kongresshalle, nigdy nieukończonej hali na pięćdziesiąt tysięcy osób, i pokazuje, jak działały zjazdy i do czego doprowadziły. Kilka minut spacerem dalej stoi Zeppelinhaupttribüne, trzystumetrowa trybuna, z której Hitler przemawiał do tłumów, pozostawiona na miejscu i odarta ze swoich symboli. Bliżej Starego Miasta Memorium Procesów Norymberskich w Pałacu Sprawiedliwości opowiada o latach 1945 i 1946, gdy ocalałych przywódców reżimu sądzono w sali 600. To ciężkie miejsca, a audioprzewodniki traktują je z powagą, na jaką zasługują.
Centrum Dokumentacji Terenu Zjazdów NSDAP
Muzeum w niedokończonej nazistowskiej Hali Kongresowej, przeciętej ukośną kładką ze szkła i stali.
Główna trybuna Pola Zeppelina
Wapienna trybuna nazistowskich zjazdów autorstwa Alberta Speera z mównicą Hitlera nad ogromnym placem defilad.
Memorium Procesów Norymberskich
Historyczna sala sądowa, w której przywódcy nazistowscy stanęli przed międzynarodowym trybunałem, z muzeum na piętrze.
Muzea, zabawki i pierwsza kolej
Norymberga od dawna jest miastem rzemieślników. Germanisches Nationalmuseum to największe muzeum niemieckiej historii kultury i miejsce, gdzie można zobaczyć oryginalne figury ze Schöner Brunnen oraz dzieła Dürera. Muzeum Zabawek tłumaczy, dlaczego miasto gości największe na świecie targi zabawek, a Niemieckie Muzeum Kolejnictwa upamiętnia bawarską Ludwigsbahn, pierwszą kolej w Niemczech, która w 1835 roku połączyła Norymbergę z sąsiednim Fürth.
Germańskie Muzeum Narodowe
Ogromne muzeum sztuki i kultury niemieckiej z najstarszym zachowanym globusem Ziemi.
Muzeum Zabawek
Muzeum dawnych zabawek, od lalek i domków dla lalek po blaszane zabawki, za renesansową fasadą.
Muzeum Kolei Niemieckich w Norymberdze
Muzeum historii kolei z repliką pierwszej niemieckiej lokomotywy parowej i królewskimi wagonami salonkami.
Jak się poruszać
Stare Miasto jest zwarte i łatwe do obejścia pieszo, otoczone średniowiecznymi murami, z dworcem głównym tuż za południową bramą. Tramwaje i U-Bahn dowożą na tereny zjazdów i do Pałacu Sprawiedliwości w kilka minut. Sił dodadzą lokalne klasyki: małe jak palec norymberskie kiełbaski Rostbratwürste i korzenne pierniki Lebkuchen, wypiekane tu od stuleci.

