Drezno

Kilka minut spacerem na zachód stoi Zwinger Drezdeński, perła Augusta Mocnego: wzniesiony jako oranżeria i miejsce dworskich uroczystości, dziś jest pierścieniem pawilonów i galerii wokół ogromnego dziedzińca. Mieści Galerię Obrazów Starych Mistrzów, Salon Matematyczno-Fizyczny i Zbiory Porcelany, a audioprzewodnik pomaga odczytać pełne rzeźb pawilony jako teatralną scenografię, którą miały być. Tuż obok, na Theaterplatz, stoi Opera Sempera, gmach operowy Gottfrieda Sempera, odbudowany po pożarze w 1869 roku i ponownie po wojnie. Plac między nimi to miejsce, w którym większość gości po raz pierwszy rozumie, dlaczego Canaletto chciał malować to miasto.

Residenzschloss przez wieki był siedzibą władców z dynastii Wettynów, a dziś mieści państwowe zbiory sztuki, w tym Historyczne Zielone Sklepienie, skarbiec Augusta Mocnego. Wzdłuż zewnętrznego muru zamku przy Augustusstraße ciągnie się Fürstenzug, Orszak Książęcy: mural długości około 102 metrów przedstawiający 35 margrabiów, elektorów, książąt i królów z rodu Wettynów. Namalowany w latach 70. XIX wieku i przeniesiony w latach 1904–1907 na około 23 000 płytek miśnieńskiej porcelany, przetrwał bombardowanie w 1945 roku niemal bez uszczerbku – jako jedna z niewielu rzeczy na starym mieście.

Taras Brühla to nadrzeczna promenada Drezna, założona w latach 40. XVIII wieku jako prywatny ogród hrabiego Brühla na dawnych fortyfikacjach i nazwana „balkonem Europy”. Legenda głosi, że August Mocny zostawił w jej balustradzie odcisk kciuka. Stąd patrzy się na brzeg Neustadt, a z brzegu Neustadt – z powrotem na taras, Albertinum i kopuły; to klasyczny widok Canaletta. Przejdź o zmierzchu przez Most Augusta, słuchając po drodze przewodnika; cały barokowy front rozświetla się za twoimi plecami.

Neustadt to miejsce, gdzie Drezno przestaje być muzeum. Za Złotym Jeźdźcem, pozłacanym konnym pomnikiem Augusta Mocnego na końcu mostu, rozciąga się Äußere Neustadt, w dużej mierze oszczędzona w latach NRD – dzielnica barów, kawiarni i sztuki ulicznej. Jej najbardziej znany zakątek to Kunsthofpassage, ciąg tematycznych podwórek między Alaunstraße a Görlitzer Straße, gdzie kaskada lejków i rur na niebieskiej fasadzie gra muzykę, ilekroć pada deszcz. Kilka kroków dalej Pfunds Molkerei to sklep mleczarski tak bogato wyłożony ręcznie malowanymi secesyjnymi kaflami, że przyciąga więcej zwiedzających niż klientów.

Podążaj Łabą na wschód, a miasto zamieni się w wille, winnice i łąki. Most Loschwitz, otwarty w 1893 roku i znany wszystkim jako Blaues Wunder, Błękitny Cud, łączy dzielnice Blasewitz i Loschwitz; pod koniec wojny oddział SS próbował go wysadzić, a dwóch mieszkańców przecięło przewody detonatora. Po stronie Loschwitz Drezdeńska Kolej Podwieszana wspina się po zboczu do punktu widokowego nad rzeką. Dalej w górę rzeki Pałac Pillnitz to letnia rezydencja Augusta Mocnego, nadrzeczny zespół, w którym ogrody liczą się tak samo jak budynki.

Altstadt jest zwarte i najlepiej zwiedzać je pieszo z audioprzewodnikiem, zaczynając od Neumarktu. Tramwaje łączą stare miasto z Neustadt w kilka minut, a do Błękitnego Cudu i Pillnitz najprzyjemniej dotrzeć ścieżką wzdłuż rzeki lub parowcem bocznokołowym z Terrassenufer. Zarezerwuj cały dzień na samo Altstadt i drugi na rzekę i Neustadt.