Zhuhai

Wszystko w Zhuhai zaczyna się na Drodze Zakochanych, obsadzonym palmami nadmorskim bulwarze wijącym się wzdłuż wschodniego brzegu. Jej punktem centralnym jest Rybaczka z Zhuhai, licząca 8,7 metra figura, którą w 1982 roku rzeźbiarz Pan He złożył z siedemdziesięciu granitowych bloków. Trzyma nad głową perłę, a audioprzewodnik opowiada baśń, z której pochodzi: córka smoczego króla przebrała się za rybaczkę, zakochała w miejscowym rybaku i za swoje bransolety zapłaciła życiem. Stań obok niej na skałach o zmierzchu, a cała zatoka zrobi się różowa. Kawałek dalej na promenadzie Poczta Miłości podchwytuje romantyczny motyw listami z opóźnioną dostawą i kawą z widokiem na morze – to miłe miejsce na przerwę między przystankami.

Rybaczka spogląda na zatokę Xianglu, łagodny półksiężyc wody, który nadaje kształt temu odcinkowi wybrzeża. Po drugiej stronie wyspa Yeli dźwiga Operę Zhuhai, której dwie sale w kształcie muszli, duża i mała, stały się nowoczesną sylwetką miasta. Przyjdź w niebieskiej godzinie, gdy muszle jarzą się nad zatoką, i pozwól przewodnikowi poprowadzić cię od rybackiej legendy starego nabrzeża do sali koncertowej, która dziś wyznacza panoramę.

Za Drogą Zakochanych wznosi się góra Shijing, którą większość gości zna po prostu jako park Jingshan. Kolejka linowa wspina się przez las na grzbiet z najlepszą panoramą w mieście: zatoka Xianglu w dole, muszle opery, wieże Makau na horyzoncie. Sam park to gąszcz dziwacznie ukształtowanych głazów, jaskiń i kamiennych rzeźb, które dzieci i fotografowie kochają w równym stopniu. U podnóża wzgórza park Haibin to stara nadmorska zieleń, a na jego plaży rodziny z Zhuhai chłodzą się w letnie wieczory.

W dolinie na zachodnim skraju miasta Zhuhai odbudowało cesarski ogród, który utracił Pekin. Nowy Pałac Yuan Ming odtwarza osiemnaście z czterdziestu scen Starego Pałacu Letniego, spalonego przez obce wojska w 1860 roku: jezioro, pawilony i sale w stylu Qing oraz część w stylu zachodnim ze słynną fontanną zodiaku. To po części park tematyczny, po części lekcja historii, a audioprzewodnik dopowiada pierwotną opowieść, gdy przechodzisz przez mosty i dziedzińce.

Przeszłość Zhuhai przetrwała w pierścieniu wiosek Lingnan. Wioska Beishan w Nanping jest najżywsza: sala przodków rodu Yang, wzniesiona w 1868 roku z misternymi rzeźbieniami Qing, dzieli dziś zaułki z kawiarniami, sklepami vintage i wiosennym festiwalem muzycznym. Dalej na północ wioska Huitong jest cichsza – siatka domów z szarej cegły i niemal nietknięta sala rodowa. Nieopodal stare miasteczko Tangjiawan było w latach 1930–1934 siedzibą powiatu Zhongshan za Tang Shaoyi, pierwszego premiera Chin, którego posiadłość Ogród Gongle wciąż stoi na zboczu; dziś rodziny znają je raczej z parku rozrywki Pearl Land. Każda wioska ma własny audioprzewodnik, więc historii rodów możesz słuchać, przechodząc od progu do progu.

Łatwy dzień na wyspie to wyspa Qi'ao, połączona z Tangjiawan mostem i autobusem. Wypożycz rower i jedź między rezerwatem namorzynowym z pomostami i ptactwem, świątynią Tianhou z dynastii Ming, zamkniętą dla aut ulicą Baishi i dawnym domem przywódcy robotniczego Su Zhaozhenga. Wyspa Jiuzhou, najbliższa z wysp przybrzeżnych, to rejs promem z miejskiego molo tylko w weekendy – mały zielony garb z plażą i widokami na morze w stronę Rybaczki.

Wzdłuż wybrzeża Zhuhai jest płaskie i dobrze obsłużone przez autobusy; linie 9 i 99 jeżdżą całą Drogą Zakochanych, autobus 86 dociera na wyspę Qi'ao, a dworzec Zhuhai w Gongbei łączy się koleją dużych prędkości z Kantonem i krótkim spacerem z granicą Makau. Wypożycz rower na promenadę, a wyspy zostaw na pogodny dzień.