Cerro Manquehue

Ten przewodnik po Cerro Manquehue w Santiago zaczyna się od dźwięku biegaczy górskich powtarzających to samo podejście przed śniadaniem, na szczycie, którego nazwa w języku mapudungun przywołuje kondory niegdyś gnieżdżące się na jego skałach. Dwa szczyty dzielą ten grzbiet: Manquehuito, na tyle łagodny, by był pierwszym wejściem dziecka, oraz sam Manquehue, na tyle stromy, że biegacze traktują go jako trening interwałowy. Zbocze porasta też twardolistna roślinność sklerofilna, wytrzymała i skórzasta, która niegdyś pokrywała większość środkowego Chile.